Niet Grappig

David De Permentier is actief als cartoonist onder het pseudoniem Saltooo. Hij publiceert wekelijks een cartoon op zijn website. Daarnaast is hij de vaste cartoonist voor de stad Lokeren en won hij een wedstrijd van de Metro krant. Verder is Saltooo nog vrij onbekend, geheel onterecht: de cartoons zijn grappig, leuk getekend en warm ingekleurd.

Hoe kom je aan het pseudoniem Saltooo?

Een goeie naam kiezen is niet makkelijk maar ik vind het wel belangrijk om er bij stil te staan. Ik heb dus mijn eigen naam snel geëlimineerd en gezocht naar een pseudoniem. Cartoonisten gaan daarbij nogal vaak in namen met een scherpe, eerder negatieve betekenis. Vermits ik in cartoons naar mijn gevoel het eerder luchtig en grappig houd, heb ik iets gezocht dat daarbij past. Ik heb toen een lijstje gemaakt en ben uiteindelijk op salto uitgekomen. Belangrijk was dat ik bij de naam ook de website moest kunnen hebben. Salto.be was niet meer vrij saltoo.be ook niet, dus restte enkel saltooo.be. Ik heb even getwijfeld maar toen ik de ooo in Saltooo kon tekenen als een driedubbele salto was het een feit. Salto slaat ook wel op het feit dat je in je hoofd dingen op een andere manier moet bekijken om het grappig te zien worden.

Wanneer kwam je op het idee om cartoons te tekenen?

Ik denk dat ik al van kindsbeen af gebeten ben door het maken van strips. Volgens mij wou ieder kind strips maken maar ik had geen idee dat je dat ook eigenlijk kon doen. Met een vriend begonnen we heel veel verhalen en werkten ze nooit af. Het waren ook kindertekeningen en ik had niet echt het gevoel een talent te hebben. Jaren later heb ik het dan terug gaan opgepikt en ben ik cartoons beginnen tekenen. Allemaal nogal onsamenhangend qua stijl en thema. Het is pas sinds een jaar of drie dat ik besloten heb om eens te kijken waar ik zou geraken door consequent te kiezen voor een vaste stijl. Toen is saltooo ontstaan. In wezen droom ik nog steeds van strips te tekenen maar het leuke aan cartoons is dat het sneller gaat, dat je elke keer weer opnieuw kan beginnen en proberen de beste te maken. Lukt het niet dan krijg je snel een nieuwe kans. Bij strips ben je heel lang bezig en als het dan tegenvalt moet je weer opnieuw beginnen aan heel veel werk. Maar het blijft wel jeuken.

In de cartoonwereld is het niet eenvoudig om op te vallen, waarin verschil jij van je collega’s?

De vraag is of ik veel verschil van mijn collega’s … Ik denk dat er in de cartoonwereld maar één goeie manier is om op te vallen en dat is grappige cartoons maken. Voor elk soort humor is er een publiek. Dus als je consistent grappen kan maken die dat publiek aanspreken dan ben je goed bezig. Er is veel belangstelling voor mijn website via het internet, dit jaar of begin volgend jaar moet normaal de miljoenste hit vallen. Maar naast wat je maakt is het ook belangrijk dat je het brengt. Je moet van je laten horen. Dat aspect is minder mijn ding. Ik probeer wel op tijd en stond eens ergens wat op te sturen of aan te kloppen, maar met mate. Ik maak er wel een punt van om elke week een cartoon te publiceren.

In je cartoons ontbreken de nekken, polsen en enkels waardoor de hoofden, handen en voeten los van het lichaam zweven. Waar komt dat vandaan?

Ik wou een nieuwe stijl voor Saltooo en ben toen beginnen ’strippen’. Ik vroeg me af wat ik allemaal kon weglaten. Het probleem is dat je eigenlijk ook alles moet kunnen tekenen in je stijl. Als je actualiteit wil tekenen en je hebt een totaal absurde stijl dan is het moeilijker om iets herkenbaar te tekenen. Zo kom je soms op iets leuk dat goed werkt voor één cartoon en niet voor andere. Ik was dus begonnen met de theorie dat een neus eigenlijk geen expressieve waarde heeft. En toen vroeg ik me af of het ook op de rest van het lichaam kon toegepast worden. Er kon zeker nog meer weg maar ik ben uitgekomen op wat het nu is, en ik vind het best leuk.

Onder welke omstandigheden ga je het liefst te werk? Waar haal je de inspiratie vandaan?

Er is een zeer groot verschil tussen eigen werk en opdrachtwerk. Op Saltooo staat eigen werk en daar is het redelijk eenvoudig. Dat gebeurt nogal intuïtief en ik creëer dus ook niet echt omstandigheden. Ik geloof dat er rondom ons constant dingen gebeuren die grappig zijn, maar we zijn er niet op gericht om ze te zien. De ene staat er wat meer voor open dan de andere. Bij mij gaat dat met perioden, maar dan krijg ik inderdaad invallen. Ik schrijf ze dan op en maak er later al dan niet een cartoon van. Als het om actualiteitscartoons gaat of opdracht werk dan is het hoofdzakelijk toch anders. Dan ga ik gericht op zoek en dat is niet altijd evident. Ik probeer gewoon om de dingen uit zijn context te trekken en te zien of daar iets grappigs uit komt. Opdrachtwerk is in ieder geval niet makkelijk. Vaak wil men grappige cartoons die ook nog eens iets positief uit de hoek doen komen, terwijl een cartoon eerder pijnpunten blootlegt. In mijn geval is het wel zo dat als ik gericht naar iets zoek er soms op een onverwacht moment een cartoon binnenvalt. Misschien is er ergens nog een achterkamertje waar het proces nog een beetje doordraait.

In het interview met AaaRGh valt er te lezen dat het moeilijk is om (vaste) opdrachten te krijgen, wat doe jij om dagelijks een warme maaltijd te kunnen eten?

Ik heb een full time job (lacht) dat helpt om warm te kunnen eten. Ik werk in de informatica sector en doe cartoonwerk daarnaast in bijberoep. Dat maakt dat er niet echt een moet zit in het verdienen aan cartoons. Actief op zoek gaan naar vaste opdrachten doe ik dus ook maar zeer beperkt. Ik vind het prettiger dat ik een opdracht krijg omdat mensen mijn cartoons gezien hebben dan dat ik me ergens moet tussen wringen. Ik stuur natuurlijk wel al eens wat mails rond, maar ik steek er ook niet te veel tijd in. Puur voor het zelfvertrouwen zou het wel leuk zijn om een vaste opdracht te hebben voor een toch wel wat groter blad, maar die markt is inderdaad nogal volzet en opdrachten gaan ook vaak naar een beperkte groep.

Welke collega’s vallen bij jou in de smaak?

Het wordt wel minder gezellig om collega’s te gaan klasseren als je er ook een aantal van kent (lacht). Wat me opvalt is dat de cartoonisten die de vaste opdrachten versieren, het ook wel waard zijn. Met daarbij de tradionele uitzonderling wellicht. En net als bij iedereen zitten er ook in hun werk mindere cartoons en af en toe uitblinkers. Persoonlijk heb ik wel graag dat cartoons een blijk geven van tekenkundig talent. Het kan wel passen bij sommige humor dat het getekend wordt alsof men eigenlijk niet kan tekenen, maar het is niet echt mijn voorkeur. Ik hou ook meer van visuele humor dan van grappen waar eigenlijk de tekening een aanhangsel is van de tekst. Te veel tekst en dan haak ik al snel af. Om dan toch iets te noemen dat ik qua humor zeer leuk vind, ook al is het tekenkundig nogal eenvoudig, zijn de ‘suicide bunnies’.

Welk advies zou je een beginnende cartoonist geven?

Voor zover ik al in de positie zit om advies te geven, is het belangrijk dat je voor continuïteit zorgt. Met één cartoon kan je niks bewijzen, het is pas op een aantal dat je kan beoordeeld worden. Ik denk ook dat herkenbaarheid heel belangrijk is. Zoek een eigen stijl, een imitatie van een ander maakt geen schijn van kans. Bij muziek is het ook zo dat je kiest voor een groep omdat je weet dat die muziek maakt die je aanspreekt. Als die een cd zouden uitbrengen waar 12 liedjes opstaan in evenveel verschillende stijlen.. zou niemand die cd kopen. Dat is bij cartoons ook zo. Je verwacht een bepaald soort humor en daar moet je dan ook wel bij blijven. Evolueren kan volgens mij wel en het moet ook wel een beetje denk ik om het leuk te houden. Als je dan toch iets anders wil doen maak dan twee verschillende dingen naast elkaar

Wat zijn je toekomstplannen?

Vooreerst wil ik mijn wekelijkse cartoon verderzetten. Ik zie wel wat er al dan niet verder mee uit de bus valt. Ik heb ergens ook wel het idee om mijn site te vertalen, maar dan moet ik nog iemand vinden die gevoelig genoeg is in beide talen, die dat tegen een redelijk budget wil doen. De tijd die ik nog heb buiten de wekelijkse cartoon, gaat ofwel op aan opdrachten ofwel aan andere dingen. Ik zou soms meer cartoons per week kunnen plaatsen maar dan blijf ik volledig in saltooo hangen. Ik heb nog een andere reeks cartoons waar ik tot op heden nog niks mee gedaan heb. Ik heb ook altijd nog wat strip(teken) plannen. En in mijn schriftje staan nog tal van ideeën. Ik kan dus nog wel even verder. Het is alleen een kwestie van de tijd vinden en prioriteiten stellen.

Veel succes!

Door Ruben Boidin

Links:
Saltooo