Niet Grappig

Het idee voor De Alpenzusjes ontstond tien jaar geleden als het afstudeerproject van Dahlia Pessemiers en Nele Bauwens. Nu is het theaterstuk herwerkt en vergezelt Luc De Vos de beide dames op het toneel. Ietwat onwetend, doch nieuwsgierig trok ik naar de première in NTG. Verbaas me!

Terwijl ik naar mijn zitje zoek staan Nele Bauwens, Dahlia Pessemiers en Luc de Vos al op het toneel. Er staat een leuk chaotisch decor, bestaande uit twee zeteltjes, veel lampjes, een massa flessen en een extra verdieping. Twee marginale dames en Luc de Vos in onderbroek en t-shirt, ik ben er klaar voor!

U zei?

De dames hanteren een plat dialect uit het Pajottenland, dat maakt het ietwat moeilijk om ze vlot te verstaan. Toch lukt het perfect om ze te volgen met wat ik wel kan verstaan. De gesprekken hebben iets weg van een pingpong-wedstrijd, Nele en Dahlia wisselen elkaar in sneltempo af. Tussen de dialogen door zingen de dames onder begeleiding van Luc De Vos.

Typerend aan het stuk is de snelheid: grappen razen voorbij, liedjes knallen door de boxen en emoties wisselen elkaar onverwachts af. Een roetsjbaan aan sferen: op één seconde veranderen de lachende gezichten in betreurde blikken en omgekeerd.

Penis

Visueel zit het stuk ook zeer leuk in elkaar. Niet alleen hangen er lampenkapjes in de lucht maar deze zijn ook op de microfoonstandaard geplaatst. De Vos beschikt over zijn eigen verdieping volgeladen met de nodige instrumenten en een overaanbod flessen. Waar ik heel erg van genoten heb is de blik van Nele Bauwens met een mond volgeladen met pillen. Om te zien hoe grappig zo een blik kan zijn kan je alvast op het promotiefilmpje zien (link onderaan deze pagina). Tot groot enthousiasme van het publiek wisselt Luc De Vos van onderbroek, waarbij de nationale held zonder enige gêne zijn geslacht tentoon stelt.

Schuddebuiken

De voorstelling viel zonder twijfel in smaak bij het publiek. De herkenbare humor zorgt voor vele lachjes maar een oorverdovend lachsalvo was er niet te horen. De dames spelen hun rol met overtuiging. Gezien beide vrouwen best schreeuwerig zijn is het stuk niet aan te raden bij hoofdpijn. Persoonlijk vond ik de typetjes uiterst geschikt voor enkele sketches maar een hele voorstelling was me iets te veel van het goede. Toch heb ik er van genoten en kan ik u aanraden een ticket te kopen. Als extra overtuigingskracht: mijn buurman zat non-stop te schuddebuiken.

Door Ruben Boidin

Links:
De Alpenzusjes
Promotiefilmpje