Niet Grappig

Als een soort van moeder/zoon uitstap begaven wij ons richting Vilvoorde om actief deel te nemen aan de opnames van het nieuwe seizoen Zonde van de zendtijd (Canvas). Het programma van de comedians Bert Gabriëls en Henk Rijckaert. Wij hebben een uiterst leuke avond gehad, om een gelijkaardig avontuur te beleven kan je jezelf nog steeds inschrijven (link onderaan de pagina)!

‘Mama, wat denk je er van als wij eens samen als toeschouwers de opnames van Zonde van de zendtijd zouden bijwonen?’ Subtiel in het publiek eens een kijkje achter de schermen nemen, het leek ons wel wat. Ik schrijf me in en krijg algauw antwoord dat ik welkom ben op dinsdag 22 september. Die dinsdag zelf wordt het al snel duidelijk dat het voor mij wat anders gaat lopen. Ik krijg een telefoontje met de vraag of ik daar zou willen figureren. ‘Gewoon doen, is leuk voor je artikel’ denk ik dan. Me ervan bewust dat ik een Rode Duivel-outfit aangetrokken krijg, beantwoord ik de vraag met een volmondige ja.

We werden verzocht om aanwezig te zijn vanaf 19u15 maar, en vrienden van me zullen verbaasd opkijken als ze dit lezen, we kwamen een half uur te laat.

De laatste figurant is er!

Ietwat geïmponeerd door het gebouw in Vilvoorde zien we nog allerlei mensen voor de deur staan. We haasten ons naar binnen om ons aan te melden: ‘de laatste figurant is er!’. Onmiddellijk worden mijn moeder en ik uit elkaar getrokken, uiteraard met een bijhorende huilbui. Ik raak steeds meer geïmponeerd door het gebouw en doe mijn best om niet verlegen te worden. Dat mislukt fataal wanneer ik toekom in een ruimte met tien mensen in Rode Duivel-outfit die bij de woorden ‘de laatste figurant is er’ allemaal beginnen te applaudisseren.

Opwarmen

De briefing zat er reeds op, dus die kreeg ik niet. Snel wisselen van outfit, een beetje poeder in het gezicht en hup, naar de zaal. We oefenen de opstelling in, en blijkt dat we tweemaal moeten brullen. Nog verlegen brul ik niet mee, maar ik snap de bedoeling.

Het publiek komt de zaal binnen, de lichten gaan aan en Henk Rijckaert concentreert zich op zijn rol. Het publiek wordt opgewarmd door Jeroen Buyse, die op een leuke manier laat weten hoe het er aan toe zal gaan. Die deed dat overigens geniaal, op een scherm naast me zie ik mijn moeder enthousiast brullen en klappen. Des te verbazender als je weet dat zij geen vrouw is die je doorgaans ziet brullen en klappen.

Dan een korte repetitie, de verlegen bui valt van me af van zodra ik het publiek zie. Wanneer nodig brul ik zelfs mee én maak ik armbewegingen. Ook dit is des te verbazender als je weet dat ik geen jongen ben die je doorgaans ziet meebrullen en armbewegingen maken. De sfeer in de zaal is vol energie en vrolijk, hoofdverantwoordelijke daarvoor is diezelfde Jeroen.

Ietwat idioot lachje

Tussen de sketch door vraagt een mede-figurant me waar ik vandaan kom. Met enige trots zeg ik ‘van Gent’, waarop hij me vragend aankijkt. Hij vindt het vreemd dat ik van zo ver kom. ‘Waarom doe je dit? Zeker omdat je even op de tv wil komen?’. Ik had hem toen zo graag laten weten dat hij gelijk had, dat ik er al 23 jaar van droom om als Rode Duivel al brullend op de tv te komen. Dat alles wat ik hiervoor deed met dit doel in gedachten was. Daar sta ik dan, aan de eindhalte van mijn leven, klaar om een droom om te zetten in de realiteit. Maar helaas is daar geen tijd voor, dus veeg ik de opmerking van tafel met een ietwat idioot lachje.

Klaar? Actie!

De opnames gaan best snel, zo voelt het toch, want we verlaten de zaal pas twee uur later. In het publiek zitten is niet zomaar toekijken, onder de leidende hand van Jeroen zijn ze een actief onderdeel van de sketch. Waarover en hoe die gaat kan je in 2010 bekijken. Het was niet hun meest hilarische grap, maar een snelle montage op het einde zag er goed en grappig uit. Deze opname is reeds een klassieker in de montagekamer vanwege de hoogst aantrekkelijke moeder en uiterst opwindende blonde Rode Duivel. ‘Graag gedaan’.

Het was een leuke avond, ook mijn moeder heeft er enorm van genoten. Bij het verlaten van de opnamestudio kreeg iedereen bovendien de verse dvd Gestorven onzin van Bert Gabriëls. Bij deze bedankt voor de dvd en de prachtige avond, mijn moeder en ik staan gaarne tot jullie dienst.

Door Ruben Boidin

Links:
Zonde van de zendtijd
Inschrijven figuranten